فلوراید چیست و چه کاربردهایی دارد؟

0

فلوراید به طور طبیعی در خاک، آب و غذاها وجود دارد. این ماده همچنین به طور مصنوعی برای استفاده در آب آشامیدنی، خمیردندان، دهانشویه و محصولات شیمیایی مختلف تولید می‌شود.

بسیاری از کشورها فلوراید را به منابع آب شهری اضافه می‌کنند، چراکه مطالعات نشان می‌دهند افزودن فلوراید به منابع نواحی‌ای که در آن سطح فلـوراید آب پایین است به کاهش پوسیدگی دندان در مردم کمک می‌کند.

پوسیدگی دندان یکی از مشکلات شایع در بین کودکان است. بسیاری از مردم جهان نمی‌توانند هزینه‌های مراجعه منظم به دندانپزشک را پرداخت کنند و از این جهت اضافه کردن فلوراید به آب شهری می‌تواند در هزینه‌های آن‌ها صرفه‌جویی کند.

با این وجود، نگرانی‌هایی درباره اثرات مصرف فلـوراید بر سلامت وجود دارد که عبارت‌اند از مشکلات مرتبط با استخوان، دندان و اعصاب.

خطرات مصرف فلوراید

بیش از حد قرار گرفتن در معرض فلوراید با برخی از مشکلات سلامت در ارتباط است.

فلوئوروزیس دندانی

بیش از حد قرار گرفتن در معرض فلـوراید در دوران کودکی (زمانی که دندان‌ها در حال شکل‌گیری هستند) می‌تواند به بروز فلوئوروزیس دندانی خفیف منجر گردد. این مشکل باعث می‌شود تا خط‌های سفید رنگ بسیار کوچکی بر روی دندان ظاهر شده یا نقطه‌هایی در داخل مینای دندان شکل بگیرند.

فلوئوروزیس سلامت دندان‌ها را تهدید نمی‌کند، اما تغییر رنگ دندان‌ها ممکن است قابل مشاهده باشد.

شیر مادر یا شیرخشک تهیه شده با آب بدون فلوراید می‌تواند به پیشگیری از بروز فلوئوروزیس در کودکان کوچک کمک کند.

کودکانی که زیر 6 سال سن دارند نباید از دهانشویه حاوی فلـوراید استفاده کنند. همچنین کودکان هنگام مسواک زدن باید زیر نظر والدین باشند تا از قورت دادن خمیردندان جلوگیری شود.

فلوئوروزیس استخوانی

مصرف بیش از حد فلوراید می‌تواند به بروز نوعی بیماری استخوان به نام فلوئوروزیس استخوانی بینجامد. در طول سالیان متوالی، چنین شرایطی می‌تواند به بروز درد و آسیب استخوانی و مفصلی منجر شود.

این بیماری استخوان‌ها را سفت‌تر کرده و انعطاف‌پذیری آن‌ها را کاهش می‌دهد و درنتیجه خطر بروز شکستگی را افزایش می‌دهد. اگر استخوان‌ها ضخیم‌تر شوند و بافت استخوان افزایش یابد، تحرک مفصل‌ها با اختلال مواجه می‌شود.

مشکلات تیروئید

در برخی موارد، مصرف بیش از حد فلـوراید می‌تواند به غده پاراتیروئید صدمه بزند و به پرکاری پاراتیروئید بینجامد. پرکاری پاراتیروئید باعث می‌شود که هورمون‌های پاراتیروئید بدون کنترل ترشح داشته باشند.

در چنین شرایطی فرد با فقدان کلسیم در ساختارهای استخوانی مواجه می‌شود و همچنین تراکیم کلسیم در خون بیشتر از حد عادی افزایش می‌یابد.

تراکم پایین کلسیم در استخوان باعث می‌شود تا فرد بیشتر در خطر شکستگی باشد.

مشکلات عصبی

گزارشی در سال 2017 نشان می‌دهد که قرارگیری در معرض فلـوراید قبل از به دنیا آمدن می‌تواند عواقب شناختی ناخوشایندی در آینده داشته باشد.

در این مطالعه محققان سطح فلـوراید در 299 زن باردار و فرزندانشان بین 6 تا 12 سالگی را اندازه‌گیری کردند. محققان همچنین توانایی شناختی کودکان در 4 سالگی و بین 6 تا 12 سالگی را آزمایش کردند. نتایج این مطالعه نشان می‌دهند که سطح بالای فلوراید با کاهش امتیاز IQ در کودکان همراه بوده است.

در سال 2014 فلـوراید به همراه 10 ماده شیمیایی صنعتی دیگر ازجمله سرب، آرسنیک، تولوئن و متیل جیوه به‌عنوان نوعی سم عصبی ثبت گردید که می‌تواند برای رشد و توسعه کودکان خطرناک باشد.

سایر مشکلات سلامت

بر اساس گزارش انجمن بین‌المللی بیماری‌های دهان و سم‌شناسی (IAOMT) – یکی از سازمان‌هایی که علیه استفاده از فلوراید افزوده فعالیت دارد – استفاده از فلـوراید ممکن است با بروز مشکلات سلامت زیر در ارتباط باشد:

  • آکنه و سایر مشکلات پوستی
  • مشکلات قلب و عروق ازجمله تصلب شرایین و کلسیفیکاسیون شریان، پرفشاری خون، آسیب میوکارد، کمبود توانایی‌های قلب و عروق و نارسایی قلب
  • مشکلات باروری نظیر کاهش توانایی باروری و بلوغ زودرس در دختران
  • اختلال تیروئید
  • بیماری‌هایی که استخوان‌ها و مفاصل را تحت تاثیر قرار می‌دهند نظیر آرتروز، سرطان استخوان و اختلال مفصل گیجگاهی (TMJ)
  • مشکلات عصبی که احتمالاً به بروز اختلال کم توجهی-بیش فعالی (ADHD) می‌انجامند

مسمومیت فلوراید

قرارگیری در معرض فلوراید به طور حاد و شدید می‌تواند به بروز مشکلات زیر بینجامد:

بیشتر بخوانید:
  • درد شکم
  • افزایش شدید بزاق
  • حالت تهوع و استفراغ
  • تشنج و گرفتگی عضلات

این نوع از مشکلات در اثر نوشیدن آب آشامیدنی رخ نمی‌دهند و تنها در مواردی محتمل هستند که فرد به طور تصادفی آب آشامیدنی آلوده مصرف کند.

به یاد داشته باشید که بسیاری از مواد در مقادیر بالا مضر هستند اما مقادیر کم آن‌ها می‌تواند مفید باشد.

فلوراید

مصارف فلـوراید

فلورایـد در بسیاری از منابع آب وجود دارد و بسیاری از کشورها آن را به آب آشامیدنی اضافه می‌کنند.

فلوراید همچنین در محصولات زیر استفاده می‌شود:

  • خمیر دندان
  • سیمان و مواد پرکننده
  • ژل‌ها و دهانشویه‌ها
  • وارنیش
  • برخی از برندهای نخ دندان
  • مکمل‌های فلوراید (در مناطقی که آب فاقد فلـوراید است)

سایر منابع فلوراید:

  • داروهای حاوی PFC
  • غذاها و نوشیدنی‌های حاوی آب فلورایددار
  • آفت‌کش‌ها
  • اشیاء ضد آب و مقاوم در برابر لکه حاوی PFC

قرارگیری بیش از حد در معرض فلـوراید ممکن است از موارد زیر ناشی شود:

  • فلورایداسیون آب عمومی
  • تراکم بالای فلوراید در آب تازه و طبیعی
  • دهانشویه یا خمیردندان حاوی فلـوراید
  • آب معدنی تست نشده
  • مصرف نادرست مکمل‌های فلوراید
  • برخی از مواد غذایی

به یاد داشته باشید که قرارگیری در معرض فلوراید همیشه ناشی از افزودن این ماده به آب و محصولات دهان و دندان نیست.

برخی از نواحی جغرافیایی به طور طبیعی حاوی آب مملو از فلـوراید هستند. به طور مثال، آب موجود در آسیای جنوبی، شرق مدیترانه و آفریقا حاوی فلوراید زیادی است.

عوارض جانبی

  • تغییر رنگ دندان‌ها
  • مشکلات استخوان

فواید فلوراید

انجمن دندان آمریکا (ADA) می‌گوید که فلوراید موجود در آب به دلایل زیر برای جوامع مفید است:

  • کاهش پوسیدگی دندان به میزان 20 تا 40 درصد
  • حفاظت در برابر کرم‌خوردگی دندان
  • بی‌خطر و موثر بودن
  • صرفه‌جویی در هزینه‌های دندانپزشکی
  • طبیعی بودن

فلوراید در آب طبیعی وجود دارد. ADA می‌گوید که فلوراید شبیه به ویتامین د افزوده به شیر، کلسیم افزوده به آب پرتقال و موارد مشابه است.

مطالعات نشان می‌دهند که اضافه کردن فلـوراید به آب برای بهبود سلامت دهان و دندان مفید می‌باشد.

نتایج یک بررسی در سال 2015 نشان می‌دهد که افزودن فلوراید به آب با فواید زیر همراه بوده است:

  • کاهش 35 درصدی پوسیدگی و افتادن دندان در کودکان
  • افزایش 15 درصدی کودکانی که هیچ پوسیدگی دندانی نداشتند
  • افزایش 14 درصدی کودکانی که هیچ پوسیدگی‌ای در دندان‌های اصلی نداشتند

این نتایج نشان می‌دهند که فلـوراید می‌تواند به پیشگیری از پوسیدگی دندان در کودکان کمک کند.

فـلوراید چگونه عمل می‌کند؟

فلوراید به شکل زیر از پوسیدگی دندان جلوگیری می‌کند:

  • تغییر ساختارِ مینای در حال رشد در کودکان زیر 7 سال که باعث می‌شود مینای دندان در برابر حملۀ اسیدی مقاومت بیشتری داشته باشد.
  • فراهم کردن محیطی که در آن مینای باکیفیت می‌تواند شکل بگیرد و در برابر اسید مقاوم‌تر باشد.
  • کاهش توانایی باکتری‌های پلاک که اسید تولید می‌کنند.
منبع medicalnewstoday.com

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.